Ο Σκύλος Τρώει Πολύ Γρήγορα: Τι Κάνετε και Τι Προσέχετε

Κάποιοι σκύλοι δεν τρώνε, καταβροχθίζουν. Η κλινική διατροφής του Πανεπιστημίου Tufts σημειώνει ότι το γρήγορο φαγητό μπορεί να οδηγήσει σε εμετό, αυξάνει τον κίνδυνο πνιγμού, και αυξάνει τον αέρα που καταπίνει ο σκύλος, με ρεψίματα και αέρια. Και προσθέτει ότι μπορεί να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τη διάταση και συστροφή του στομάχου.

Το Φούσκωμα του Στομάχου (GDV)

Το Merck Veterinary Manual το περιγράφει ως απειλητική για τη ζωή επείγουσα κατάσταση: το στομάχι στρίβει γύρω από τον άξονά του και γεμίζει αέριο, με ή χωρίς υγρό. Οι σκύλοι με φούσκωμα συνήθως έχουν φάει ένα μεγάλο γεύμα, ακολούθησε άσκηση, και κάνουν επαναλαμβανόμενες άκαρπες προσπάθειες για εμετό.

Τα σημάδια, όπως τα καταγράφουν το Merck και το Κέντρο Υγείας Σκύλου του Cornell:

• Άκαρπες προσπάθειες για εμετό: ο σκύλος κάνει την κίνηση και τον ήχο, αλλά δεν βγάζει τίποτα.
• Υπερβολικά σάλια, λαχάνιασμα, γρήγορη αναπνοή.
• Φουσκωμένη ή επώδυνη κοιλιά.
• Ανησυχία, βηματισμός πάνω-κάτω, εμφανής δυσφορία.
• Ωχρά ούλα, αδυναμία ή κατάρρευση.
• Στάση «προσευχής»: μπροστινά πόδια τεντωμένα μπροστά και στήθος κοντά στο έδαφος.

Το Merck είναι κατηγορηματικό: ζητήστε αμέσως κτηνιατρική βοήθεια αν ο σκύλος εμφανίσει σημάδια φουσκώματος. Αυτό αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης.

Τι Είναι Αποδεδειγμένο και Τι Απλώς Συνδέεται

Εδώ χρειάζεται ακρίβεια, γιατί κυκλοφορούν πολλά. Το Merck ξεχωρίζει: αποδεδειγμένος παράγοντας κινδύνου είναι η γενετική, δηλαδή το βαθύ και στενό στήθος και η ύπαρξη συγγενή πρώτου βαθμού με ιστορικό. Ως παράγοντες που απλώς συνδέονται αναφέρει, μεταξύ άλλων, το λιπόσαρκο σώμα, το στρες, το ένα γεύμα την ημέρα, τη σίτιση μόνο με ξηρά τροφή, το γρήγορο φαγητό και την ηλικία.

Με απλά λόγια: το γρήγορο φαγητό συνδέεται με το φούσκωμα, δεν αποδεικνύεται ότι το προκαλεί. Οι φυλές που πλήττονται συχνότερα είναι μεγαλόσωμες με βαθύ στήθος.

Τι Συστήνουν οι Κτηνιατρικές Σχολές

• Δύο ή περισσότερα γεύματα την ημέρα, αντί για ένα μεγάλο.
• Περιορισμός της δραστηριότητας αμέσως μετά το φαγητό.
• Αποφυγή υπερυψωμένου μπολ, δηλαδή μπολ πάνω σε ψηλή βάση.
• Για φυλές υψηλού κινδύνου, οι κτηνίατροι συζητούν την προληπτική γαστροπηξία, μια επέμβαση που γίνεται συχνά μαζί με τη στείρωση. Είναι απόφαση του κτηνιάτρου, όχι του ιδιοκτήτη.

Πώς Επιβραδύνετε το Φαγητό

Προσοχή στη διαφορά: άλλο το υπερυψωμένο μπολ, που οι σχολές λένε να αποφεύγεται, και άλλο το μπολ επιβράδυνσης, που έχει ανάγλυφα εμπόδια μέσα του. Το Tufts προτείνει:

• Μπολ επιβράδυνσης, με εσωτερικά εμπόδια που δυσκολεύουν το φαγητό.
• Παιχνίδια που δίνουν την τροφή σιγά σιγά, φτιαγμένα κυρίως για ξηρά τροφή.
• Χαλάκια μυρωδιάς, όπου η τροφή κρύβεται μέσα σε υφασμάτινες λωρίδες και ο σκύλος πρέπει να την ψάξει.
• Τάισμα με το χέρι, χρήσιμο ειδικά στην εκπαίδευση.

Δύο κανόνες ασφαλείας: το Tufts συστήνει το ζώο να επιβλέπεται πάντα όταν χρησιμοποιεί τέτοια παιχνίδια, ώστε να μην καταστρέψει και καταπιεί κομμάτια. Η AVSAB προσθέτει ότι το παιχνίδι πρέπει να έχει σωστό μέγεθος, να ξεκινά εύκολο ώστε να μην απογοητευτεί ο σκύλος, και κάθε ζώο να έχει το δικό του.

Όταν Υπάρχει Ανταγωνισμός

Σε σπίτια με περισσότερα ζώα, το γρήγορο φαγητό συχνά είναι ανταγωνισμός. Η ASPCA σημειώνει ότι τα κουτάβια μαθαίνουν να ανταγωνίζονται τα αδέλφια τους για περιορισμένη τροφή, και συστήνει να μην ενοχλείται ο σκύλος όσο τρώει και να μην τιμωρείται όταν φυλάει το φαγητό του. Η πρακτική λύση είναι απλή: κάθε ζώο τρώει σε δικό του χώρο, με τη δική του ησυχία.

Και οι Γάτες

Για τις γάτες, το AAFP συστήνει η ημερήσια ποσότητα να μοιράζεται σε μικρά, συχνά γεύματα, με παιχνίδια-ταΐστρες όπου είναι εφικτό. Μια τίμια σημείωση: σε μελέτη που παρουσίασε η AVSAB, οι γάτες που έτρωγαν από παιχνίδια-ταΐστρες δεν εμφάνισαν μεγαλύτερη δραστηριότητα από εκείνες που έτρωγαν από μπολ. Η αξία τους είναι κυρίως στο ότι η γάτα «ψάχνει» το φαγητό της και τρώει πιο αργά.