Στειρωμένος Σκύλος: Τι Αλλάζει στη Διατροφή

Η ιστορία που ακούγεται είναι ότι «η στείρωση παχαίνει». Η ASPCA την κατατάσσει στους μύθους και δίνει την ακριβή διατύπωση: η έλλειψη άσκησης και η υπερβολική τροφή είναι που βάζουν κιλά στο ζώο, όχι η στείρωση. Αυτό που όντως αλλάζει είναι οι ανάγκες σε ενέργεια.

Πόσο Πέφτουν οι Ανάγκες

Το Merck Veterinary Manual δίνει συντελεστές για τους υγιείς ενήλικους σκύλους: ο ακέραιος σκύλος υπολογίζεται σε 1,8 φορές την ενέργεια ηρεμίας, ο στειρωμένος σε 1,6 φορές, και ο σκύλος με τάση προς την παχυσαρκία σε 1,4. Η ενέργεια ηρεμίας υπολογίζεται ως 70 επί το βάρος σε κιλά υψωμένο στη δύναμη 0,75.

Πρακτικά, η μετάβαση από το 1,8 στο 1,6 σημαίνει περίπου 11% λιγότερες θερμίδες. Σε νούμερα, με ξηρά τροφή 3,7 kcal ανά γραμμάριο:

• Σκύλος 10 kg: περίπου 709 kcal πριν και 630 μετά, δηλαδή περίπου 21 g λιγότερη τροφή την ημέρα.
• Σκύλος 20 kg: περίπου 1.192 kcal πριν και 1.059 μετά, δηλαδή περίπου 36 g λιγότερα.
• Σκύλος 30 kg: περίπου 1.615 kcal πριν και 1.436 μετά, δηλαδή περίπου 48 g λιγότερα.

Οι κατευθυντήριες οδηγίες διατροφής της AAHA το επιβεβαιώνουν με μια πρόταση: οι ανάγκες σε ενέργεια μειώνονται μετά τη στείρωση, και αυτό απαιτεί μείωση της πρόσληψης.

Πότε Γίνεται η Αλλαγή

Η κλινική διατροφής του Tufts προτείνει να μειώσετε την ποσότητα τη στιγμή της επέμβασης, όχι αφού εμφανιστούν τα κιλά. Και υπάρχει λόγος βιασύνης: οι οδηγίες της AAHA για τα στάδια ζωής του σκύλου αναφέρουν ότι ο κίνδυνος παχυσαρκίας στα στειρωμένα σκυλιά ήταν μεγαλύτερος μέσα στα δύο χρόνια μετά τη στείρωση.

Οι ίδιες οδηγίες σημειώνουν κάτι που αξίζει να ειπωθεί με ακρίβεια: οι περισσότερες, αλλά όχι όλες, οι μελέτες σε σκύλους δείχνουν αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας στα στειρωμένα ζώα.

Χρειάζεται Ειδική Τροφή;

Όχι από μόνη της η στείρωση. Η AAHA γράφει ότι, για υγιή ζώα που διατηρούν το ιδανικό τους βάρος, μεγάλες αλλαγές στη διατροφή μάλλον δεν χρειάζονται, εκτός αν εντοπιστεί κάποιος διατροφικός παράγοντας κινδύνου. Το κριτήριο για αλλαγή σε τροφή μικρότερης ενεργειακής πυκνότητας, κατά το Merck, δεν είναι η στείρωση αλλά η ποσότητα: όταν ο σκύλος χρειάζεται 10 έως 30% λιγότερη τροφή από όση λέει η ετικέτα για να κρατά το ιδανικό του βάρος.

Και μια διευκρίνιση για την ετικέτα: ο όρος «light» δεν είναι διαφημιστικός. Κατά τον κώδικα σήμανσης της FEDIAF, μια τροφή «light» πρέπει να έχει ενεργειακή πυκνότητα τουλάχιστον 15% χαμηλότερη από μια αντίστοιχη κανονική τροφή συντήρησης.

Πώς Προσαρμόζετε τη Μερίδα

• Ξεκινήστε από τον πίνακα σίτισης, θυμούμενοι αυτό που γράφει το Merck: κάθε ημερήσια σύσταση είναι εκτίμηση και σημείο εκκίνησης.
• Το Κέντρο Υγείας Σκύλου του Cornell προτείνει μια απλή κίνηση: μειώστε κατά 10% και παρακολουθήστε τον σκύλο.
• Ζυγίζετε τον σκύλο κάθε μήνα. Αν ο κτηνίατρος βάλει στόχο απώλειας βάρους, το σύνηθες είναι 3 έως 5% τον μήνα.
• Ζυγίζετε και την τροφή. Το Tufts σημειώνει ότι η μέτρηση με κούπα οδηγεί συχνά σε υπερ- ή υποσίτιση. Αν χρησιμοποιείτε κούπα, γεμίστε τη ίσια, όχι με το βουναλάκι.
• Οι λιχουδιές μένουν στο 10% των θερμίδων της ημέρας.

Ο Έλεγχος που Μετράει

Ο στόχος δεν είναι ένα νούμερο στη ζυγαριά αλλά η σωματική κατάσταση. Η FEDIAF συστήνει οι σκύλοι να τρέφονται ώστε να διατηρούν σωματική κατάσταση 4 έως 5 στην κλίμακα των 9 βαθμών. Στην πράξη: ψηλαφάτε εύκολα τα πλευρά κάτω από λεπτό στρώμα λίπους, βλέπετε μέση από πάνω, και η κοιλιά ανεβαίνει όταν κοιτάτε από το πλάι.

Και μια οδηγία της FEDIAF που ταιριάζει ακριβώς εδώ: για να αποφύγετε την υπερβολική σίτιση και τον κίνδυνο παχυσαρκίας, είναι προτιμότερο να ξεκινήσετε από χαμηλότερη υπολογισμένη ανάγκη και να προσθέσετε αν χρειαστεί, ώστε να διατηρείται το ιδανικό βάρος.